Και μετά μιλάνε για ασφάλεια…

 

Το να παίζoυν κάποιοι με την ασφάλεια οδηγών και πεζών είναι επικίνδυνο πράγμα. Πόσω μάλλον όταν οι ίδιοι δηλώνουν ότι ακόμη και οι άχρηστοι κόμβοι σε Γοργόμυλο, Πολυστάφυλο και Λαψίστα -που κόστισαν συνολικά  κοντά στα 3,5 εκατομμύρια ευρώ- έγιναν για την ασφάλεια. Ποιών αναρωτιόμαστε; Των αιγοπροβάτων; Γιατί μ' αυτή τη λογική θα έπρεπε κάθε χωριό να διαθέτει κι από έναν κυκλικό κόμβο. 

Τι θα πούμε όμως όταν κεντρικοί κυκλικοί κόμβοι της πόλης που συγκεντρώνουν τη μεγαλύτερη κυκλοφορία καθημερινά παραμένουν χωρίς διαγραμμίσεις, κάτι που  αναγκάζει τους οδηγούς να κινούνται στα τυφλά;  

Χωρίς οριοθετημένες λωρίδες κυκλοφορίας, ο καθένας επιλέγει πορεία κατά βούληση, αυξάνοντας κατακόρυφα τον κίνδυνο πλαγιομετωπικών συγκρούσεων. Χωρίς τόξα κατεύθυνσης, πολλοί στρίβουν από λάθος θέση, κλείνοντας τον δρόμο σε άλλα οχήματα.

Και όμως… η  διαγράμμιση στους κυκλικούς κόμβους είναι νομικά και τεχνικά υποχρεωτική στην Ελλάδα, βάσει των επίσημων τεχνικών προδιαγραφών σχεδιασμού οδών (OMOE-K3) του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών. Για να μην μιλήσουμε για χώρες της Ευρώπης όπου οι διαγραμμίσεις, τα βέλη κατεύθυνσης και οι γραμμές υποχωρήσεως είναι πρώτη προτεραιότητα.

Οι Γραμμές υποχωρήσεως (διακεκομμένες) υπάρχουν στο σημείο εισόδου των οχημάτων, ώστε να είναι σαφές πού πρέπει να σταματήσουν. Στην έξοδο όμως από την Εγνατία προς την Εθνική Οδό (ερχόμενος κανείς από την κατεύθυνση της Ηγουμενίτσας), μέσα  σε λίγα μέτρα κατηφορικού δρόμου το όχημα καλείται να φρενάρει χωρίς να βλέπει μπροστά του πού πρέπει να σταματήσει με αποτέλεσμα πολλά αυτοκίνητα να εισέρχονται στη λωρίδα όσων είναι ήδη μέσα στον δρόμο και κινούνται με ταχύτητα. 

Οι διαχωριστικές λωρίδες εντός του δακτυλίου είναι επίσης απολύτως απαραίτητες καθώς αν ο κόμβος έχει πλάτος για δύο λωρίδες, οι οδηγοί όταν δεν βλέπουν διαχωριστικές γραμμές "κόβουν" δρόμο διαγώνια και μπαίνουν στο διπλανό ρεύμα όπου ήδη υπάρχει αυτοκίνητο. Τα βέλη κατεύθυνσης καθορίζουν από ποια λωρίδα στρίβεις και από ποια συνεχίζεις κυκλικά.

Οι Διαβάσεις των πεζών πρέπει να είναι πάντα εμφανείς. Για δείτε στον κόμβο Βελισσαρίου αν υπάρχουν πουθενά; Έχουν σβηστεί από καιρό. Έτσι, οδηγοί και πεζοί μετατρέπονται σε «πειραματόζωα» μιας επικίνδυνης οδηγικής καθημερινότητας. Εκατομμύρια ευρώ ξοδεύονται σε άχρηστα έργα αλλά δεν μένουν χρήματα για διαγραμμίσεις. Και μετά σου μιλούν για ασφάλεια…  

Λεφτά λοιπόν υπάρχουν, μπογιά για διαγραμμίσεις δεν υπάρχει. Και σίγουρα καθόλου κοινή λογική. Γιατί οι αρμόδιοι εδώ δεν τσιγκουνεύονται στα εκατομμύρια, απλώς έχουν μια ανεξήγητη αλλεργία στη μπογιά.

Ίσως και να έχουμε αποκτήσει ένα καινούργιο μέτρο αξιολόγησης των δημοσίων έργων και να μην το έχουμε καταλάβει: Αν κάτι δεν κοστίζει εκατομμύρια, δεν αξίζει να ασχοληθούμε. Μόνο αν πρόκειται για έργο με παχυλό προϋπολογισμό, μελέτες επί μελετών, πινακίδες, ανακοινώσεις, φωτογραφίες και φυσικά... εγκαίνια, τότε αλλάζει το πράγμα. Εκεί υπάρχει ενδιαφέρον! Όταν όμως πρόκειται για την ασφάλεια του πολίτη υπάρχει... έλλειψη κονδυλίων. Μέχρι να σβήσει εντελώς η τελευταία γραμμή της ασφάλτου...

Καμαρώστε:

       Εδώ βλέπετε την "αόρατη" διάβαση για πεζούς και ποδηλάτες... 

       Περάστε ελεύθερα (με δική σας ευθύνη)... 

                      Κόμβος Βελισσαρίου... ούτε στο τελευταίο χωριό...

                                Κυκλικοί κόμβοι αλλού... ο τελευταίος στον Βόλο